Tackel zelfmoord: Paul Pooks Six Nations-uitdaging

#Rugby

Margot Wilkinson 20 February 2026 4 min. lezen

Tijdens de Six Nations van dit jaar is voormalig speler en coach Paul Pook een opvallende uitdaging aangegaan: voor elk punt dat tijdens het toernooi wordt gescoord één tackle maken. Gewapend met een tacklebag van Gilbert Rugby en terwijl hij de ijskoude zee instapt, voltooit Pook elke tackle namens Tackle Suicide om aandacht te vragen voor spelerswelzijn en mentaal welzijn binnen rugby.

In de kern grijpt de campagne terug op een van de meest fundamentele vaardigheden van rugby. Door elk gescoord punt in de Six Nations te koppelen aan een fysieke tackle, heeft hij een eenvoudige maar zichtbare manier gecreëerd om aandacht te vestigen op een serieus probleem – door de taal en hulpmiddelen van rugby te gebruiken om bredere gesprekken op gang te brengen.

Een tacklebag is een uitrustingsstuk dat bij clubs in het hele land te vinden is en week in, week uit wordt gebruikt door spelers van alle leeftijden. Door de tacklebag mee de zee in te nemen, voegde hij een extra laag fysiek ongemak toe die de hardheid weerspiegelt die vaak met de sport wordt geassocieerd, terwijl de boodschap stevig geworteld bleef in rugby.

 

1.         Waar kwam het idee vandaan?

Tackle Suicide werd zes maanden geleden gelanceerd als een initiatief om op te komen voor spelerswelzijn. Uit onderzoek blijkt dat rugbyspelers – en sporters in het algemeen – kwetsbaarder kunnen zijn voor depressie en angst, vooral na hun carrière.

Het idee achter de uitdaging kwam voort uit een krachtige vergelijking. Het gemiddelde aantal punten dat tijdens een speelronde van de Six Nations wordt gescoord, komt sterk overeen met het aantal zelfdodingen dat per week in het Verenigd Koninkrijk wordt geregistreerd. Voor Pook was dat cijfer onmogelijk te negeren. Toen hij nadacht over manieren om bewustwording te creëren, wilde Paul iets dat onmiskenbaar rugby was.

Het heet Tackle Suicide, dus de tacklebag lag voor de hand – een uitrustingsstuk dat dagelijks wordt gebruikt bij clubs in het hele land. Hij is herkenbaar. Het is rugby.

 

2.         Wat motiveert je om jezelf te blijven uitdagen?

De belangrijkste drijfveer achter Pauls motivatie is dat hij zijn eigen ervaringen kan delen en het goede voorbeeld kan geven. De sport gaf hem zelfvertrouwen, vriendschappen voor het leven en een professioneel pad van speler naar coach.

Tackle Suicide, en vooral de Six Nations-uitdaging, draait om het versterken van de waarden die rugby bijzonder maken en tegelijkertijd meer bewustwording rond spelerswelzijn te stimuleren. Bovendien is het besef dat elke tackle ook staat voor een leven dat door zelfdoding verloren is gegaan, op zichzelf al motivatie genoeg.

 

3.         Je hebt rugby ervaren als zowel speler als coach – hoe verschilt je kijk op het spel nu?

Pooks perspectief is gevormd door meer dan twintig jaar in de sport. Hij speelde en coachte op professioneel niveau – waaronder als onderdeel van een coachingsteam dat in 2009 de Grand Slam won – en spelerswelzijn staat al lange tijd centraal in zijn aanpak.

Gedurende zijn loopbaan als coach waren het beheren van de trainingsbelasting en het optimaliseren van de energie van spelers belangrijke prioriteiten. Prestaties en welzijn werden nooit los van elkaar gezien; ervoor zorgen dat spelers effectief konden trainen, spelen en herstellen was essentieel voor succes op de lange termijn.

Diezelfde filosofie ligt aan de basis van Tackle Suicide. Het initiatief wordt ondersteund door een bestuur waarin expertise op het gebied van psychotherapie, onderzoek, persoonlijke ervaring, bedrijfsvoering en financiën samenkomt, naast ambassadeurs als Sir John Kirwan, Nigel Owens, Rocky Clark en Keith Wood.

 

4.         Wat kan rugby mensen bieden?

Rugby draait om verbondenheid met je teamgenoten en voor elkaar spelen. De kameraadschap die ontstaat door gedeelde uitdagingen is een van de kenmerkende sterke punten van de sport.

Dat gevoel van verbondenheid is vooral krachtig op amateurniveau. Voor veel amateurspelers is rugby een manier om contact te maken met anderen. Het biedt structuur, vriendschappen en een netwerk dat tientallen jaren kan meegaan.

[button] 

 

5.         Wat is je advies voor een geweldige tackle – fysiek en mentaal?

Technisch gezien draait een geweldige tackle om inzet en precisie – versnellen richting het contact, goed mikken, laag blijven en doorduwen. Mentaal vereist het focus, moed en vertrouwen in de mensen om je heen.

 

6.         Welke boodschap zou je geven aan jonge spelers die vandaag met rugby beginnen?

In rugby is communicatie voortdurend aanwezig. Of je nu een verdedigingslijn organiseert of een vaste spelfase perfectioneert. Diezelfde oplettendheid buiten het veld toepassen is minstens zo belangrijk. Contact zoeken, vragen stellen en veranderingen bij de mensen om je heen opmerken zijn kleine acties die de kernwaarden van het spel weerspiegelen.

Voor jonge spelers die met de sport beginnen, is de boodschap eenvoudig: omarm de kameraadschap. Werk hard aan vaardigheden en prestaties, maar pas dezelfde samenwerking en communicatie toe om elkaar te steunen.

 

7.         Hoe kunnen mensen steunen?

Nu we ons klaarmaken voor ronde 3 heeft Paul ongeveer 300 tackles voltooid – één voor elk gescoord punt – en voor elke try vindt die tackle plaats in ijskoud water. 

Terwijl er nog meer tackles zullen volgen naarmate het toernooi vordert, kunnen mensen die het initiatief willen steunen meer informatie vinden en doneren via zijn JustGiving-pagina. De ingezamelde fondsen dragen bij aan belangenbehartiging voor spelerswelzijn, onderzoek en ondersteuning van het rugby op grassrootsniveau.

Bij Gilbert Rugby zijn we trots dat we een kleine bijdrage mogen leveren aan een campagne die de fysieke handeling van tackelen verbindt met de diepere principes van het spel: veerkracht, moed en goed voor je team zorgen.

[button]

[carousel]

Ontdek meer