Na meerdere blessures gedurende zijn carrière als speler te hebben doorstaan, stond Harry op het punt het op te geven. Eén bijzonder verwoestende blessure dreigde hem over de rand te duwen en hem het spel waar hij zo van hield af te nemen. Maar de onbreekbare band die hij met rugby deelt en de onvoorwaardelijke steun van zijn clubgemeenschap hielden hem op de been. De kameraadschap, aanmoediging en het gevoel erbij te horen die hij binnen de rugbygemeenschap vond, brachten hem niet alleen terug naar de sport; ze redden uiteindelijk zijn leven en laten zien welke diepgaande impact rugby buiten het veld heeft.
[carousel]
